در باره ی واژه ی « موالی»

قُصور الجنّة

 

قال رجلٌ من العرب : أُریتُ ، البارحةَ ، في مَنامي کأنّي دخلتُ الجنّةَ ، فرأیتُ جمیعَ ما فیها

 

من القصور ، فقلتُ : لمَن هذه ؟ فقیل للعرب . فقال له رجلٌ عنده من المَوالي : أصعِدتَ

 

الغُرَف ؟ قال : لا ! قال : فتلک لنا . 

 

برگردان :

مردی تازی گفت : شب پیش درخوابم به من نشان داده شد که وارد بهشت شدم ، و همه ی کاخ های آن جا را بدیدم ، پس من گفتم : این ها از آنِ کیست ؟ پس گفته شد : از آنِ تازیان .  آن گاه مردی از موالی که پیش او بود گفت : آیا بر آن اتاق ها بَر شدی ؟ گفت : نه ! گفت : پس آن از آنِ ماست .

 

منبع : عُیون الأخبار ، ابن قُتَیبه ، به نقل از کتاب « المجاني الحدیثة » جلد 4 ، ص 118 .

 

الموالي : اسمی است جمع که به آن جمع تکسیر گویند . و مفرد آن « مَولی » می باشد که این واژه در پهنه ی تاریخ به معانی گوناگون آمده است . اما در تاریخ سیاسی حضور اَعراب در ایران به معنی خاصی به کار رفته که از آن بوی توهین و بی ادبی نسبت به ایرانی فهمیده می شود . پس از ورود اَعراب د رایران و به دست گرفتن قدرت در این سرزمین ، ستم ها و نا بکاری ها بر مردم بسیار گشت و با آن که ایرانی چه از روی اشتیاق و چه از روی اکراه ، ایمان آورد ،  باز عرب های اقتدار گرا حاضر نشدند ، آن ها را در گروه مومنان جای دهند . به همین دلیل به آن ها « موالی » می گفتند ؛ یعنی نوکر و غلامِ عرب !! . و اگر به کتاب های تاریخی سرکی بکشید غم و اندوه بسیاری را به خاطر جفا عرب در حق ایرانیان با به کار بردن این واژه ، احساس خواهید کرد .  و همین نسبت بی ادبانه باعث شد که ایرانی تمام تلاش خود را به خرج دهد تا عنصر نا مطلوب عرب  در ایران به هدف های خود نرسد و صد البته که چنین شد و آن ها از این که نتوانستند ایران را از فرهنگ و نژاد و زبان و گذشته اش دور کنند کینه ی ایران و ایرانی را در دل دارند . امید که عرب و بازماندگانش هیچ وقت نتوانند بر این مُلک و ملت حاکمیت یابند .    

 

 

أصوات الحیوانات

 

بُغام ـ بَغَم   یَبغُم ( و به فتح و کسر غین ) : للظِباء : بانگ آهو .

 

ثُغاء – ثَغا یثغُو : للشاء : صدای گوسفند .

 

خُوار ـ  خار  یَخُورُ  : للثِیران : بانگ گاو .

 

رُغاء – رَغا یرغُو : للإبل : آواز و بانگ شتر .

 

زَئیر ـ  زأرَ  یَزأرُ  : للأسد : غرّش شیر .

 

زُقاء : زَقا  یَزقُو  : للدِیَکة : بانگ خروس .

 

شَحیج ـ  شَحَج  یَشحَجُ  : للبَغل و الغِربان : بانگ قاطر و کلاغ .

 

صَفیر ـ صَفَر  یَصفِرُ  : آواز کرکس ( و همچنین به معنی مطلق : سوت ) .

 

صَهیل ـ  صَهَل  یَصهَلُ : للخیل : بانگ اسب ( شیهه) .

 

صَوصَأة ـ  صَوصَأ  یُصَوصِئُ : للجراد : آواز ملخ .

 

ضُغاء ـ  ضَغا  یَضغُو  : للسَّنانیر : بانگ گربه .

 

ضُغاب ـ ضَغَب یَضغَبُ : للأرانب و الذِئاب : آواز خرگوش و گرگ .

 

عُواء ـ عَوی  یَعوِي : للذِئاب و الکِلاب و بنات آوَی : آواز گرگ و سگ و شُغال .

 

 قَوقأة ـ قَوقَأ  یُقَوقِئُ : للدّجاج : آواز مرغ .

 

ُنباح ـ نَبَح   یَنبُحُ  : للکِلاب : پارس سگ .

 

نَزیب : نَزَب  یَنزِبُ  : للظِباء أو ذُکورها خاصّة : آواز آهو ؛ یا( تنها ) آواز آهوی نر .

 

نَعیب  ـ  نَعَب  یَنعَبُ و یَنعِبُ : للغِربان و البُوم : بانگ کلاغ و جغد .

 

نَهیق ـ  نَهَق  یَنهَقُ و یَنهِقُ  : للحمار : بانگ الاغ .

 

هَدیر ـ هَدَر  یَهدِرُ  : للحَمام و الفُحول : آواز کبوتر و هر حیوان نر .

 

منبع : المجاني الحدیثة ، جاحظ ، ص 50 /

                                                                                 استارمی

 

 

تجزیه و ترکیب به صورت اجمالی

تجزیه و ترکیب در زبان عربی ( به روش اجمالی )

 

      برای تجزیه کلمه ها ( یعنی تعیین نوع کلمه ها )  در زبان عربی باید در آغاز واژه ها را به سه دسته تقسیم کرد :

الف – اسم .   ب – فعل .    ج – حرف .

1 -  متصرّف ، غیر متصرّف .*

 2 – عدد اسم : مفرد ، مثنّی ، جمع .

                   تعیین انواع جمع : سالم مذکر ، سالم مؤنّث ، تکسیر( یا مکسّر ) 

3 – جنس اسم : مذکّر ، مؤنّث .

4 – جامد ، مشتقّ .

                  تعیین انواع جامد : مصدريّ ، غیر مصدريّ .

                  تعیین انواع مشتقّ : اسم فاعل ، اسم مفعول ، صفة مشبّهه ، اسم مبالغه ،

                  اسم تفضیل ، اسم مکان ، اسم زمان ، اسم آلة ( * ).

5 – نکره ، معرفه .

                  تعیین انواع معرفه : ضمیر ، عَلَم ، اسم اشاره ، اسم موصول ، معرفه به  

                  أل ، معرفه به اضافه .

6 – مُعرَب ، مبنيّ .

7 – تقسیم اسم معرب از نظر حرف آخر : منقوص ، مقصور ، ممدود ، صحیح الآخِر .

8 – منصرف ، غیر منصرف .    

 

اگر واژه ی مورد نظر اسم بود ، باید عنوان های زیر گفته آید :

 

    اسم  

 

مطالبی که با علامت ستاره ( * ) آمده است ، مخصوص رشته ی علوم انسانی است .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اگر واژه ی مورد نظر فعل بود ، باید عنوان های زیر گفته آید : 

 

1 – جامد ، متصرّف . *

2 – زمان فعل : ماضي ، مضارع ، أمر .

3 – صیغه ی فعل :

                       الف – مفرد ، مثنّی ، جمع .

                       ب – مذکّر ، مؤنّث .

                       ج – غائب ، مُخاطب ، متکلّم .

4 – مجرّد ، مزید .

                  تعیین انواع مزید : باب إفعال ، تفعیل ، مفاعلة ، تفاعل ، انفعال ، افتعال ،  

                                          تفعّل ، استفعال .

5 – ثُلاثي ، رُباعيّ .

6 – صحیح ، معتلّ .

                     تعیین انواع صحیح : سالم ، مضاعف ، مهموز .

                     تعیین انواع ادغام در فعل های مضاعف : واجب ، جایز ، ممتنع .*

                     تعیین انواع معتلّ : مِثال ، أجوف ، ناقص ، لفیف .

                     تعیین انواع إعلال : به اسکان ، به قلب ، به حذف .

7– لازم ، متعدّي .

8 – مبنيّ للمعلوم ، مبنيّ للمجهول .

9 – معرب ، مبنيّ . 

 

     فعل

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

( 1 )

اگر واژه ی مورد نظر حرف بود ، باید عنوان های زیر گفته آید :  

1 – نوع حرف . به عنوان مثال :

              حروف جرّ ، حروف ناصبه ، حروف جازمه ، حروف نافیه ، حروف

              مشبّهة بالفعل ، حروف استفهام ، حروف عطف ، حروف استقبال ،

             حرف نهي ، نفي جنس ، حروف شرط ، حروف نداء ، حرف تعریف و...

2 – عامل و غیر عامل بودن .

3 – نوع بِناء : مبنيّ بر : ضمّ ، فتح ، کسر ، سکون .

 

 

حرف

 

چند مثال کاربردی برای اجرای " تجزیه " :

 

1 – الأطبّاء یستعملون البصل في علاج بعض الأمراض .( عربی 1 عمومی ، درس 10 ، ص  109)

 

الأطبّاء : اسم ، جمع تکسیر و مفرد آن " طبیب ، مذکّر ، مشتقّ و صفة مشبّهه ، معرفه به أل ، معرب ، ممدود ،

            غیرمنصرف .

یستعملون : فعل مضارع ، جمع مذکّر غائب ، مزید ثُلاثيّ از باب " استفعال " ، صحیح و سالم ، متعدّي ، معلوم ، معرب.

البصل : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، معرفه به أل  ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

في : حرف جرّ ، عامل ، مبنيّ بر سکون .

علاج : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد مصدريّ ، معرفه به اضافه ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

بعض : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، معرفه به اضافه ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

الأمراض : اسم ، جمع تکسیر و مفرد آن " مرض " ، مذکّر ، جامد مصدريّ ، معرفه به أل ، معرب ، صحیح الآخر ،  

           منصرف .

 

1 – راقِبوا حرکاتِ صاحب المزرعة حتّی تُخبِروني عنها حین أرجِعُ . ( عربی 2 غیر علوم انسانی ، درس ششم - 

                                                                                    ص 76 )

 

راقبوا : فعل أمر ، جمع مذکّر مخاطب ، مزید ثُلاثيّ از باب " مفاعلة " ، صحیح و سالم ، متعدّي ، معلوم ، مبنيّ .                                                                

حرکات : اسم ، جمع سالم للمؤنّث ، جامد مصدريّ ، معرفه به اضافه ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

صاحب : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ و اسم فاعل ، معرفه به اضافه ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

المزرعة :  اسم ، مفرد ، مؤنّث ، مشتقّ و اسم مکان ، معرفه به أل ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

حتّی : از حروف ناصبه ، عامل ، مبنيّ بر سکون .

تخبرو : فعل مضارع ، جمع مذکّر مخاطب ، مزید ثُلاثيّ از باب " إفعال " ، صحیح و سالم ، متعدّي ، معلوم ، معرب .

نـ : حرف ، نون وقایه ، مبنيّ بر کسر .

ي :  اسم ، ضمیر متصل للنصب أو للجرّ ، متکلّم وحده ، معرفه به ضمیر  ، مبنيّ بر سکون  .

عن : حرف ، عامل جرّ ، مبنيّ بر سکون .

ها : اسم ، ضمیر متصل للنصب أو للجرّ ، للغائبة ، معرفه به ضمیر  ، مبنيّ بر سکون . 

حین : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

أرجع : فعل مضارع، للمتکلم وحده ، مجرّد ثُلاثيّ ، صحیح و سالم ، لازم ، معلوم ، معرب .

 

2 – ما کنتُ أفهم کلام أمّي .( عربی 3 غیر علوم انسانی ، درس پنجم ص 71 )

 

ما : حرف نفی ، غیر عامل ، مبنيّ بر سکون .

کنت : فعل ماضي ، متکلّم وحده ، مجرّد ثلاثيّ ، معتلّ و أجوف ، مبنيّ بر سکون .

أفهم : فعل مضارع، للمتکلم وحده ، مجرّد ثُلاثيّ ، صحیح و سالم ، متعدّي ، معلوم ، معرب .

کلام : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد مصدريّ ، معرفه به اضافه ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

أمّ : اسم ، مفرد ، مؤنّث  ، جامد مصدريّ ، معرفه به اضافه ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

ي : اسم ، ضمیر متصل للنصب أو للجرّ ، متکلّم وحده ، معرفه به ضمیر  ، مبنيّ بر سکون  .

( 2 )

 

3 – متی أصبحتَ یا أدنی الوری فطنا فصیحا ؟! ( عربی پیش دانشگاهی ، درس ششم ص 50 )

 

متی : اسم استفهام ، نکره ، مبنيّ بر سکون .

أصبحت : فعل ماضي ، للمخاطب  ، مزید ثلاثيّ از باب " إفعال " ، صحیح و سالم  ، مبنيّ بر سکون .

یا : حرف ندا ، غیر عامل ، مبنيّ بر سکون .

أدنی : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ و اسم تفضیل ، معرفه به اضافه ، معرب ، مقصور ، غیرمنصرف .

الوری : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، معرفه به أل  ، معرب ، مقصور ، منصرف .

فطنا : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ و صفة مشبّهه  ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

فصیحا : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ و صفة مشبّهه  ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

       برای ترکیب کلمه ها – البته به جز حرف ها -  ( یعنی : تعیین نقش واژه ها در درون جمله ها ) و جمله ها در زبان عربی باید در آغاز همه ی آن ها را درچهار دسته ی بزرگ تقسیم بندی کرد :

 

الف -  مرفوعات .    ب – منصوبات .    ج – مجرورات .    د – مجزوم .

 

مرفوعات به نام های زیر معروف هستند :

1 – فاعل                                                             6 – اسم افعال مقاربه *

2 – نائب فاعل                                                       7 – خبر حروف مشبّهة بالفعل

3 – مبتدا ( مخصوص به مدح ، مخصوص به ذمّ * )       8 – خبر لاي نفي جنس

4 – خبر                                                               9 – توابع ؛ اگر متبوع ، مرفوع باشد .

5 – اسم افعال ناقصه                                               10 – فعل مضارع ؛ اگر همراه حروف -

                                                                                  ناصبه و ادوات شرط نباشد .                                                                                                              

 

مرفوعات

 

 

منصوبات به نام های زیر معروف هستند :

1 – مفعول به ( متعجَّب منه ، استغاثه ، مندوب ، إغراء ، تحذیر * )  

2 – مفعول مطلق                                           10 – اسم حروف مشبّهة بالفعل                                                

3 – مفعول فیه                                               11 – اسم لاي نفي جنس                                                  

4 – مفعول له ( * )                                         12 – خبر افعال ناقصه                                           

5 – مفعول معه ( * )                                       13 – خبر افعال مقاربه ( * )                                         

6 – حال                                                        14 – توابع ؛ اگر متبوع ، منصوب باشد .

7 – تمییز                                                      15 – فعل مضارع ؛ اگر همراه حروف ناصبه -                                                     

8 – مستثنی                                                            بیاید .

9 – منادَی

 

 

   منصوبات

 

إعراب رفع و نصب در اسم و فعل مشترک است

 

 

مجرورات

 مجرورات به نام های زیر معروف هستند :

1 – مجرور به حرف جرّ

2 – مضاف إلیه

3 – توابع ؛ اگر متبوع ، مجرور باشد .

 

 

جرّ مخصوص اسم است

 

( 3 )

 

مجزوم به نام زیر معروف است :

1 - مضارع مجزوم ؛ وقتی که همراه حروف جازمه یا ادوات شرط بیاید .

2 – مضارع مجزوم ؛ وقتی که ادوات شرط همراه ندارد اما در پاسخ به -

                             فعل های طلبی به کار رود . *

 

 

 

جزم مخصوص فعل است                   

توابع جمع تابع به معنی پیرو می باشد که مراد از آن ها نقش هایی است که در إعراب تابع و پیرو إعراب کلمه ی پیش از خود هستند .

توابع به 5 دسته تقسیم می شوند :

1 – صفت 2 – عطف بیان 3 – عطف به حروف ( یا معطوف )

4 – بدل 5 – تأکید

در رشته های غیر علوم انسانی تنها، صفت و معطوف ؛ فرا گرفته می شود .

 

 

 

 

 

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 

چند مثال کاربردی برای اجرای ترکیب :

 

1 – یُبشّرالله المؤمنَ برحمته . ( عربی 1 ، عمومی ، درس نهم ، ص 103 ) 

 

یبشّر : فعل مضارع مرفوع ؛ چون ادوات ناصبه و جازمه همراهش به کار نرفته است .

الله : فاعل و مرفوع .

المؤمن : مفعول به و منصوب .

رحمة : مجرور به حرف جرّ ، و ( برحمة ) جارّ و مجرور.

ـه : مضاف إلیه و مجرورمحلّا .

 

                                                                           

2 – من طلب العلی سهر اللیالي . ( عربی 2 غیر علوم انسانی ، درس هفتم ، ص 89 )

 

من : مبتدا و مرفوع محلّا .

طلب : فعل شرط و مجزوم محلّا .

العلی : مفعول به و منصوب تقدیرا .

سهر : جواب شرط و مجزوم محلّا .

اللیالي :  مفعول به و منصوب ظاهرا .

جمله ی ( طلب العلی سهر اللیالي ) خبر مبتدا و مرفوع محلّا .

 

3 – واترک الحرص تعش في راحة . ( عربی 3 غیر علوم انسانی ، درس ششم ، ص 86 )

 

و : ـــــــ

اترک : فعل و فاعل آن ضمیر مستتِر " أنت " جمله فعلیّه .

الحرص : مفعول به و منصوب .

تعش : فعل و فاعل آن ضمیر مستتر " أنت " جمله فعلیّه ، فعل مضارع مجزوم (و علامت آن سکون ) 

         مجزوم است چون در پاسخ به فعل طلبی ( اترک ) به  کار رفته است .

في : ــــــــ

راحة : مجرور به حرف جرّ ، و ( في راحة ) جارّ و مجرور .

 

( 4 )

4 – عسی العاملُ أن یتمتّعَ بمکانة رفیعة . ( عربی 2 علوم انسانی ، درس سیزدهم ، ص 155 )

 

عسی : از افعال مقاربه و اسم آن ( العامل ) و جمله اسمیّه .

العامل : اسم " عسی " و مرفوع .

أن : ــــــــ

یتمتّع : فعل و فاعل آن ضمیر مستتر " هو " جمله فعلیّه منصوب محلّا خبر عسی ؛ مضارع منصوب بـ " أن " .

بـ : ـــــــ

مکانة : مجرور به حرف جرّ ، و " بمکانة " جارّ ومجرور .

رفیعة : صفة و منصوب به تبعیّت از موصوف ( مکانة ) .

 

5 – ما أجمل الدین و الدنیا إذا اجتَمعا . (عربی 3 علوم انسانی ، درس سیزدهم ، ص 156 )

 

ما : مبتدا و مرفوع محلّا ( مای تعجّبیّه ) .

أجمل : فعل و فاعل آن ضمیر مستتر" هو " ، جمله ی فعلیّه خبر مرفوع محلّا .

الدین : مفعول به و منصوب ( متعجَّب منه )

و : ــــــ

الدنیا : معطوف ومنصوب به إعراب تقدیریّ .

إذا : ظرف منصوب محلّا ( یا : مفعول فیه )

اجتمعا : فعل و فاعل آن ضمیر بارز " الف " ، جمله ی فعلیّه و مضاف إلیه و مجرور محلّا .

 

5 – « وعد الله المؤمنین و المؤمنات جنّات تجري من تحتها الأنهار » ( عربی پیش دانشگاهی ، درس اوّل ، ص 7 )

 

وعد : فعل و فاعل آن " الله " جمله فعلیّه .

الله : فاعل و مرفوع .

المؤمنین : مفعول به اوّل و منصوب به " یاء "چون جمع مذکّر سالم است .

و : ــــــــ

المؤمنات : معطوف و منصوب به " کسره " چون جمع مؤنّث سالم است .

جنات : مفعول به دوم و منصوب به " تنوین جرّ " چون جمع مؤنّث سالم است .

تجري : فعل وفاعل آن " الأنهار " جمله ی فعلیّه صفت و منصوب محلّا به تبعیّت از موصوف ( جنّات ) ؛ مضارع مرفوع

           به اعراب تقدیری .

من : ـــــــ

تحت : مجرور به حرف جرّ ، و " من تحت " جارّ و مجرور ( حال است برای الأنهار ) 

ها : مضاف الیه و مجرور محلّا .

الأنهار : فاعل ( برای : تجری ) ومرفوع .

 

 

نمونه هایی از تجزیه و ترکیب

از کتاب عربی پیش دانشگاهی   

 

 

 

 


1 – إنّ کثیرا من الناس معتقدون أنّ هناک أشخاصا مُنحُوا قدرة علی قلب التراب ذهبا بعصاً سحریّة . ( ص 9 )

 

إنّ :  از حروف مشبّهة بالفعل ( ناسخة ) ، عامل نصب ، مبنيّ بر فتح . / ــــــــــــ .

کثیرا : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ ( صفة مشبّهة از مصدر کَثرة ) ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . / -

         اسم "  إنّ " و منصوب ، جمله اسمیّه و ابتدائیّه .       

من : حرف جرّ ، عامل ، مبنيّ بر فتح ( برای بر طرف کردن التقای ساکنین ) ./ ـــــــــــ .

الناس : اسم ، مفرد ( یا : اسم جمع ) ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، معرفه بـ أل ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

          / مجرور به حرف جرّ ، و " من الناس " جارّ ومجرور .

 

( 5 )

معتقدون : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ ( اسم فاعل از مصدر " اعتقاد "  ) ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

             /  خبر " إنّ " و مرفوع  به " واو " ، چون جمع مذکّر سالم است ( علامت اعراب فرعي )

 

أنّ : از حروف مشبّهة بالفعل ( ناسخة ) ، عامل نصب ، مبنيّ بر فتح . / ــــــــــــ .

هناک : اسم ، غیر متصرّف ، معرفه ، مبنيّ بر فتح . / خبر مقدّم " إنّ " و مرفوع محلّا .

أشخاصا : اسم ، جمع تکسیر مفرد آن " شخص " ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ،

              منصرف . / اسم مؤخّر " أنّ "  و منصوب .

منحوا : فعل ماضي ، للغائبین ، مجرّد ثلاثيّ ، صحیح و سالم ، متعدّي ، مبنيّ للمجهول ، مبنيّ برضمّ . / فعل و نائب فاعل

          آن ضمیر بارز" واو " جمله فعلیّه و جمله ی وصفیّه ومنصوب محلّا به تبعیّت از موصوف ( أشخاصا ) .

قدرة : اسم ، مفرد ، مؤنّث ، جامد مصدريّ ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . /  مفعول به دوم و منصوب .

        ( مفعول به اول ، همان  ضمیر بارز " واو " است که پس از مجهول شدن فعل ، نائب فاعل آن گشته است . )

علی : حرف جرّ ، عامل ، مبنيّ برسکون ./ ـــــــــــ . 

قلب :  اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد مصدريّ ، معرفه ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . /  مجرور به حرف جرّ و

        " علی قلب " جارّ ومجرور .

التراب : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، معرفه بـ أل ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . /  مضاف إلیه

           و مجرور ( مجرور لفظا و منصوب محلّا ؛ چون مفعول به اول شبه فعل " قلب " می باشد ؛ و مصدر قلب از فعل

           " قَلَبَ " و دو مفعولی است . )   

ذهباً : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، معرفه بـ أل ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . /  مفعول به دوم

        " قلب " و منصوب .

بـ : حرف جرّ ، عامل ، مبنيّ برکسر ./ ـــــــــــ .

عصاً : اسم ، مفرد ، مؤنّث ، جامد غیر مصدريّ ، نکره ، معرب ، مقصور ، منصرف . / مجرور به حرف جرّ و مجرور

          تقدیرا و " بعصا "  جارّ و مجرو ر .

سحریّة : اسم ، مفرد ، مؤنّث ، جامد غیر مصدريّ ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . / صفت و مجرور به

            تبعیّت از موصوف ( عصا ) . 

 

 

2 – لا تکن رطبا فتعصرَ و لا یابسا فتکسرَ . ( ص 42 )

 

لا : حرف نهي ، عامل جزم ، مبنيّ بر سکون . / ـــــــ .

تکن : فعل مضارع ، للمخاطب ، مجرّد ثلاثيّ ، معتلّ و أجوف ( در آن اعلال به حذف صورت گرفته است ) ، معرب .

        / از افعال ناقصه و اسم آن ضمیرمستتر " أنت " جمله اسمیّه و ابتدائیّه .

رطبا : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ ( صفة مشبّهة از مصدر " رطب " ) ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

        / خبر " تکن " و منصوب .

فـ : حرف ( فاء سببیِه ) ، عامل نصب ، مبنيّ بر فتح . / ــــــــــ .

تعصر : فعل مضارع ، للمخاطب ، مجرّد ثلاثيّ ، صحیح و سالم ، متعدّي ، مبنيّ للمجهول ، معرب . / فعل و نائب فاعل

          آن ضمیرمستتر " أنت " جمله ی فعلیّه و جواب طلب ؛ مضارع منصوب ( عامل نصب فاء سببیّ ) .

و : حرف عطف ، غیر عامل ، مبنيّ بر فتح .

لا : حرف نهي ، عامل جزم ، مبنيّ بر سکون . / ـــــــ .

یابسا : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ ( اسم فاعل از مصدر " یُبس " ) ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . / خبر

         " تکن " محذوف و این حذف به قرینه ی لفظی صورت گرفته است . و جمله ی " لا تکن " یابسا ، عطف است به

          جمله ی : لا تکن رطبا ، وعطف از نوع جمله به جمله می باشد .

فـ : حرف ( فاء سببیِه ) ، عامل نصب ، مبنيّ بر فتح . / ــــــــــ .

تکسر :  فعل مضارع ، للمخاطب ، مجرّد ثلاثيّ ، صحیح و سالم ، متعدّي ، مبنيّ للمجهول ، معرب . / فعل و نائب فاعل

          آن ضمیرمستتر " أنت " جمله ی فعلیّه و جواب طلب ؛ مضارع منصوب ( عامل نصب فاء سببیّ ) .

 

 

 

 

 

( 6 )

 

3 – و أسوأ الناس تدبیرا لعاقبة     من أنفق المال في ما لیس ینفعه .( ص 81 )

 

و : حرف عطف ، غیر عامل ، مبنيّ بر فتح . / ـــــــــ .

أسوأ : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ ( اسم تفضیل از مصدر " سوء " ) ، معرفه ، معرب ، صحیح الآخر ،غیر منصرف .

         / مبتدا و مرفوع .

الناس : اسم ، مفرد ( یا : اسم جمع ) ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، معرفه بـ أل ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

          / مضاف الیه و مجرور.

تدبیرا :  اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد مصدريّ از باب تفعیل ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . /  تمییز نسبت

          و منصوب

لـ : حرف جرّ ، عامل ، مبنيّ برکسر ./ ـــــــــــ .

( 6 )

عاقبة : اسم ، مفرد ، مؤنّث ، جامد مصدريّ ( گرچه بر وزن فاعل است )  ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

          /  مجرور به حرف جرّ و " لعاقبة " جارّ و مجرور .

من : اسم ، موصول عامّ ، معرفه ، مبنيّ بر سکون . / خبر و مرفوع محلّا .

أنفق : فعل ماضی ، للغائب ، مزید ثلاثيّ از باب إفعال با یک حرف زائد ، صحیح و سالم ، متعدّي ، مبني للمعلوم ، مبنيّ

        بر فتح . / فعل وفاعل آن  ضمیرمستتر" هو " ( و مرجع ضمیر ، من است ) جمله ی فعلیّه و صله ی موصول و

        اعرابی ندارد .

المال : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، معرفه بـ أل ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . / مفعول به و

         منصوب . 

في : حرف جرّ ، عامل ، مبنيّ برسکون ./ ـــــــــــ . 

ما : اسم ، موصول عامّ ، معرفه ، مبنيّ بر سکون . / مجرور به حرف جرّومجرور محلّا ، و" في ما " جارّو مجرور .

لیس : فعل ماضی ، جامد ، للغائب ، مجرّد ثلاثيّ ، معتلّ و أجوف ( بدون اعلال ) ، مبنيّ بر فتح . / از افعال ناقصه و اسم

        آن ضمیر مستتر " هو " ( ومرجع ضمیر ، ما می باشد )  و جمله ، صله ی موصول و محلّی از اعراب ندارد .

ینفع :  فعل مضارع ، للغائب ، مجرّد ثلاثيّ ، صحیح و سالم ، متعدّي ، مبنيّ للمعلوم ، معرب . / فعل و فاعل آن

         ضمیرمستتر " هو " جمله ی فعلیّه و خبر " لیس " و منصوب محلّا ؛ مضارع مرفوع – به خاطر این که عوامل

         نصب و جزم همراهش نیامده است .

ـه  : اسم ، ضمیر متّصل برای حالت نصب یا جرّ ، للغائب ، معرفه ، مبنيّ بر ضمّ . / مفعول به و منصوب محلّا .        

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

( 7 )

چند مثال کاربردی برای اجرای ترکیب :

 

1 – یُبشّرالله المؤمنَ برحمته . ( عربی 1 ، عمومی ، درس نهم ، ص 103 ) 

 

یبشّر : فعل مضارع مرفوع ؛ چون ادوات ناصبه و جازمه همراهش به کار نرفته است .

الله : فاعل و مرفوع .

المؤمن : مفعول به و منصوب .

رحمة : مجرور به حرف جرّ ، و ( برحمة ) جارّ و مجرور.

ـه : مضاف إلیه و مجرورمحلّا .

 

                                                                          

2 – من طلب العلی سهر اللیالي . ( عربی 2 غیر علوم انسانی ، درس هفتم ، ص 89 )

 

من : مبتدا و مرفوع محلّا .

طلب : فعل شرط و مجزوم محلّا .

العلی : مفعول به و منصوب تقدیرا .

سهر : جواب شرط و مجزوم محلّا .

اللیالي :  مفعول به و منصوب ظاهرا .

جمله ی ( طلب العلی سهر اللیالي ) خبر مبتدا و مرفوع محلّا .

 

3 – واترک الحرص تعش في راحة . ( عربی 3 غیر علوم انسانی ، درس ششم ، ص 86 )

 

و : ـــــــ

اترک : فعل و فاعل آن ضمیر مستتِر " أنت " جمله فعلیّه .

الحرص : مفعول به و منصوب .

تعش : فعل و فاعل آن ضمیر مستتر " أنت " جمله فعلیّه ، فعل مضارع مجزوم (و علامت آن سکون ) 

         مجزوم است چون در پاسخ به فعل طلبی ( اترک ) به  کار رفته است .

في : ــــــــ

راحة : مجرور به حرف جرّ ، و ( في راحة ) جارّ و مجرور .

 

4 – عسی العاملُ أن یتمتّعَ بمکانة رفیعة . ( عربی 2 علوم انسانی ، درس سیزدهم ، ص 155 )

 

عسی : از افعال مقاربه و اسم آن ( العامل ) و جمله اسمیّه .

العامل : اسم " عسی " و مرفوع .

أن : ــــــــ

یتمتّع : فعل و فاعل آن ضمیر مستتر " هو " جمله فعلیّه منصوب محلّا خبر عسی ؛ مضارع منصوب بـ " أن " .

بـ : ـــــــ

مکانة : مجرور به حرف جرّ ، و " بمکانة " جارّ ومجرور .

رفیعة : صفة و منصوب به تبعیّت از موصوف ( مکانة ) .

 

5 – ما أجمل الدین و الدنیا إذا اجتَمعا . (عربی 3 علوم انسانی ، درس سیزدهم ، ص 156 )

 

ما : مبتدا و مرفوع محلّا ( مای تعجّبیّه ) .

أجمل : فعل و فاعل آن ضمیر مستتر" هو " ، جمله ی فعلیّه خبر مرفوع محلّا .

الدین : مفعول به و منصوب ( متعجَّب منه )

و : ــــــ

الدنیا : معطوف ومنصوب به إعراب تقدیریّ .

إذا : ظرف منصوب محلّا ( یا : مفعول فیه )

اجتمعا : فعل و فاعل آن ضمیر بارز " الف " ، جمله ی فعلیّه و مضاف إلیه و مجرور محلّا .

استارمی

استارمی

 

 

 

 

 


( 4 )

 

 

5 – « وعد الله المؤمنین و المؤمنات جنّات تجري من تحتها الأنهار » ( عربی پیش دانشگاهی ، درس اوّل ، ص 7 )

 

وعد : فعل و فاعل آن " الله " جمله فعلیّه .

الله : فاعل و مرفوع .

المؤمنین : مفعول به اوّل و منصوب به " یاء "چون جمع مذکّر سالم است .

و : ــــــــ

المؤمنات : معطوف و منصوب به " کسره " چون جمع مؤنّث سالم است .

جنات : مفعول به دوم و منصوب به " تنوین جرّ " چون جمع مؤنّث سالم است .

تجري : فعل وفاعل آن " الأنهار " جمله ی فعلیّه صفت و منصوب محلّا به تبعیّت از موصوف ( جنّات ) ؛ مضارع مرفوع به اعراب تقدیری .

من : ـــــــ

تحت : مجرور به حرف جرّ ، و " من تحت " جارّ و مجرور ( حال است برای الأنهار ) 

ها : مضاف الیه و مجرور محلّا .

الأنهار : فاعل ( برای : تجری ) ومرفوع .

نمونه هایی از تجزیه و ترکیب

 از کتاب عربی پیش دانشگاهی

 

 

 

 

 

 


1 – إنّ کثیرا من الناس معتقدون أنّ هناک أشخاصا مُنحُوا قدرة علی قلب التراب ذهبا بعصاً سحریّة . ( ص 9 )

 

إنّ :  از حروف مشبّهة بالفعل ( ناسخة ) ، عامل نصب ، مبنيّ بر فتح . / ــــــــــــ .

کثیرا : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ ( صفة مشبّهة از مصدر کَثرة ) ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . / اسم " إنّ " و منصوب ،

         جمله اسمیّه و ابتدائیّه .

 من : حرف جرّ ، عامل ، مبنيّ بر فتح ( برای بر طرف کردن التقای ساکنین ) ./ ـــــــــــ .

الناس : اسم ، مفرد ( یا : اسم جمع ) ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، معرفه بـ أل ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . / مجرور به حرف جرّ –

         و " من الناس " جارّ ومجرور .

معتقدون : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ ( اسم فاعل از مصدر " اعتقاد "  ) ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . / خبر " إنّ " و مرفوع –

             به " واو " ، چون جمع مذکّر سالم است ( علامت اعراب فرعي )

أنّ : از حروف مشبّهة بالفعل ( ناسخة ) ، عامل نصب ، مبنيّ بر فتح . / ــــــــــــ .

هناک : اسم ، غیر متصرّف ، معرفه ، مبنيّ بر فتح . / خبر مقدّم " إنّ " و مرفوع محلّا .

أشخاصا : اسم ، جمع تکسیر مفرد آن " شخص " ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . / اسم مؤخّر " أنّ " –

            و منصوب .

منحوا : فعل ماضي ، للغائبین ، مجرّد ثلاثيّ ، صحیح و سالم ، متعدّي ، مبنيّ للمجهول ، مبنيّ برضمّ . / فعل و نائب فاعل آن ضمیر بارز" واو " –

          جمله فعلیّه و جمله ی وصفیّه ومنصوب محلّا به تبعیّت از موصوف ( أشخاصا ) .

قدرة : اسم ، مفرد ، مؤنّث ، جامد مصدريّ ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . /  مفعول به دوم و منصوب .( مفعول به اول ، همان - 

        ضمیر بارز " واو " است که پس از مجهول شدن فعل ، نائب فاعل آن گشته است . )

علی : حرف جرّ ، عامل ، مبنيّ برسکون ./ ـــــــــــ . 

قلب :  اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد مصدريّ ، معرفه ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . /  مجرور به حرف جرّ و " علی قلب " جارّ ومجرور .

التراب : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، معرفه بـ أل ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . /  مضاف إلیه و مجرور ( مجرور لفظا و - 

           منصوب محلّا ؛ چون مفعول به اول شبه فعل " قلب " می باشد ؛ و مصدر قلب از فعل " قَلَبَ " و دو مفعولی است . )    

ذهباً : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، معرفه بـ أل ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . /  مفعول به دوم " قلب " و منصوب .

بـ : حرف جرّ ، عامل ، مبنيّ برکسر ./ ـــــــــــ .

عصاً : اسم ، مفرد ، مؤنّث ، جامد غیر مصدريّ ، نکره ، معرب ، مقصور ، منصرف . / مجرور به حرف جرّ و مجرور تقدیرا و " بعصا "-

         جارّ و مجرو ر .

سحریّة : اسم ، مفرد ، مؤنّث ، جامد غیر مصدريّ ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . / صفت و مجرور به تبعیّت از موصوف ( عصا ) .

استارمی

 

 

  

 

 

 

( 5 )

2 – لا تکن رطبا فتعصرَ و لا یابسا فتکسرَ . ( ص 42 )

 

لا : حرف نهي ، عامل جزم ، مبنيّ بر سکون . / ـــــــ .

تکن : فعل مضارع ، للمخاطب ، مجرّد ثلاثيّ ، معتلّ و أجوف ( در آن اعلال به حذف صورت گرفته است ) ، معرب . / از افعال ناقصه و-

         اسم آن ضمیرمستتر " أنت " جمله اسمیّه و ابتدائیّه .

رطبا : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ ( صفة مشبّهة از مصدر " رطب " ) ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . / خبر " تکن " و منصوب .

فـ : حرف ( فاء سببیِه ) ، عامل نصب ، مبنيّ بر فتح . / ــــــــــ .

تعصر : فعل مضارع ، للمخاطب ، مجرّد ثلاثيّ ، صحیح و سالم ، متعدّي ، مبنيّ للمجهول ، معرب . / فعل و نائب فاعل آن ضمیرمستتر " أنت "-

          جمله ی فعلیّه و جواب طلب ؛ مضارع منصوب ( عامل نصب فاء سببیّ ) .

و : حرف عطف ، غیر عامل ، مبنيّ بر فتح .

لا : حرف نهي ، عامل جزم ، مبنيّ بر سکون . / ـــــــ .

یابسا : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ ( اسم فاعل از مصدر " یُبس " ) ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . / خبر " تکن " محذوف و –

         این حذف به قرینه ی لفظی صورت گرفته است . و جمله ی " لا تکن " یابسا ، عطف است به جمله ی : لا تکن رطبا ، وعطف از نوع جمله به جمله می باشد .

فـ : حرف ( فاء سببیِه ) ، عامل نصب ، مبنيّ بر فتح . / ــــــــــ .

تکسر :  فعل مضارع ، للمخاطب ، مجرّد ثلاثيّ ، صحیح و سالم ، متعدّي ، مبنيّ للمجهول ، معرب . / فعل و نائب فاعل آن ضمیرمستتر " أنت "-

          جمله ی فعلیّه و جواب طلب ؛ مضارع منصوب ( عامل نصب فاء سببیّ ) .

 

3 – و أسوأ الناس تدبیرا لعاقبة     من أنفق المال في ما لیس ینفعه .( ص 81 )

 

و : حرف عطف ، غیر عامل ، مبنيّ بر فتح . / ـــــــــ .

أسوأ : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ ( اسم تفضیل از مصدر " سوء " ) ، معرفه ، معرب ، صحیح الآخر ،غیر منصرف . / مبتدا و مرفوع .

الناس : اسم ، مفرد ( یا : اسم جمع ) ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، معرفه بـ أل ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . / مضاف الیه و مجرور.

تدبیرا :  اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد مصدريّ از باب تفعیل ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . /  تمییز ( نسبت ) و منصوب .

لـ : حرف جرّ ، عامل ، مبنيّ برکسر ./ ـــــــــــ .

عاقبة : اسم ، مفرد ، مؤنّث ، جامد مصدريّ ( گرچه بر وزن فاعل است )  ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . /  مجرور به حرف جرّ

          و و " لعاقبة " جارّ و مجرور .

من : اسم ، موصول عامّ ، معرفه ، مبنيّ بر سکون . / خبر و مرفوع محلّا .

أنفق : فعل ماضی ، للغائب ، مزید ثلاثيّ از باب إفعال با یک حرف زائد ، صحیح و سالم ، متعدّي ، مبني للمعلوم ، مبنيّ بر فتح . / فعل وفاعل آن

         ضمیرمستتر" هو " ( و مرجع ضمیر ، من است ) جمله ی فعلیّه و صله ی موصول و اعرابی ندارد .

المال : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، معرفه بـ أل ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف . / مفعول به و منصوب . 

في : حرف جرّ ، عامل ، مبنيّ برسکون ./ ـــــــــــ . 

ما : اسم ، موصول عامّ ، معرفه ، مبنيّ بر سکون . / مجرور به حرف جرّومجرور محلّا ، و" في ما " جارّو مجرور .

لیس : فعل ماضی ، جامد ، للغائب ، مجرّد ثلاثيّ ، معتلّ و أجوف ( بدون اعلال ) ، مبنيّ بر فتح . / از افعال ناقصه و اسم آن ضمیر مستتر " هو "         ( ومرجع ضمیر ، ما می باشد )  و جمله ، صله ی موصول و محلّی از اعراب ندارد .

ینفع :  فعل مضارع ، للغائب ، مجرّد ثلاثيّ ، صحیح و سالم ، متعدّي ، مبنيّ للمعلوم ، معرب . / فعل و فاعل آن ضمیرمستتر " هو " جمله ی فعلیّه         و خبر " لیس " و منصوب محلّا ؛ مضارع مرفوع – به خاطر این که عوامل نصب و جزم همراهش نیامده است .

ـه  : اسم ، ضمیر متّصل برای حالت نصب یا جرّ ، للغائب ، معرفه ، مبنيّ بر ضمّ . / مفعول به و منصوب محلّا .       

 


 

 

چند مثال کاربردی برای اجرای " تجزیه " :

 

1 – الأطبّاء یستعملون البصل في علاج بعض الأمراض .( عربی 1 عمومی ، درس 10 ، ص  109)

 

الأطبّاء : اسم ، جمع تکسیر و مفرد آن " طبیب ، مذکّر ، مشتقّ و صفة مشبّهه ، معرفه به أل ، معرب ، ممدود ، غیرمنصرف .

یستعملون : فعل مضارع ، جمع مذکّر غائب ، مزید ثُلاثيّ از باب " استفعال " ، صحیح و سالم ، متعدّي ، معلوم ، معرب .

البصل : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، معرفه به أل  ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

في : حرف جرّ ، عامل ، مبنيّ بر سکون .

علاج : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد مصدريّ ، معرفه به اضافه ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

بعض : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، معرفه به اضافه ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

الأمراض اسم ، جمع تکسیر و مفرد آن " مرض " ، مذکّر ، جامد مصدريّ ، معرفه به أل ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

 

1 – راقِبوا حرکاتِ صاحب المزرعة حتّی تُخبِروني عنها حین أرجِعُ . ( عربی 2 غیر علوم انسانی ، درس ششم ، ص 76 )

 

راقبوا : فعل أمر ، جمع مذکّر مخاطب ، مزید ثُلاثيّ از باب " مفاعلة " ، صحیح و سالم ، متعدّي ، معلوم ، مبنيّ .                                                                

حرکات : اسم ، جمع سالم للمؤنّث ، جامد مصدريّ ، معرفه به اضافه ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

صاحب : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ و اسم فاعل ، معرفه به اضافه ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

المزرعة :  اسم ، مفرد ، مؤنّث ، مشتقّ و اسم مکان ، معرفه به أل ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

حتّی : از حروف ناصبه ، عامل ، مبنيّ بر سکون .

تخبرو : فعل مضارع ، جمع مذکّر مخاطب ، مزید ثُلاثيّ از باب " إفعال " ، صحیح و سالم ، متعدّي ، معلوم ، معرب .

نـ : حرف ، نون وقایه ، مبنيّ بر کسر .

ي :  اسم ، ضمیر متصل للنصب أو للجرّ ، متکلّم وحده ، معرفه به ضمیر  ، مبنيّ بر سکون  .

عن : حرف ، عامل جرّ ، مبنيّ بر سکون .

ها : اسم ، ضمیر متصل للنصب أو للجرّ ، للغائبة ، معرفه به ضمیر  ، مبنيّ بر سکون .  

حین : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

أرجع : فعل مضارع، للمتکلم وحده ، مجرّد ثُلاثيّ ، صحیح و سالم ، لازم ، معلوم ، معرب .

 

2 – ما کنتُ أفهم کلام أمّي .( عربی 3 غیر علوم انسانی ، درس پنجم ص 71 )

 

ما : حرف نفی ، غیر عامل ، مبنيّ بر سکون .

کنت : فعل ماضي ، متکلّم وحده ، مجرّد ثلاثيّ ، معتلّ و أجوف ، مبنيّ بر سکون .

أفهم : فعل مضارع، للمتکلم وحده ، مجرّد ثُلاثيّ ، صحیح و سالم ، متعدّي ، معلوم ، معرب .

کلام : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد مصدريّ ، معرفه به اضافه ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

أمّ : اسم ، مفرد ، مؤنّث  ، جامد مصدريّ ، معرفه به اضافه ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

ي : اسم ، ضمیر متصل للنصب أو للجرّ ، متکلّم وحده ، معرفه به ضمیر  ، مبنيّ بر سکون  .

 

3 – متی أصبحتَ یا أدنی الوری فطنا فصیحا ؟! ( عربی پیش دانشگاهی ، درس ششم ص 50 )

 

متی : اسم استفهام ، نکره ، مبنيّ بر سکون .

أصبحت : فعل ماضي ، للمخاطب  ، مزید ثلاثيّ از باب " إفعال " ، صحیح و سالم  ، مبنيّ بر سکون .

یا : حرف ندا ، غیر عامل ، مبنيّ بر سکون .

أدنی : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ و اسم تفضیل ، معرفه به اضافه ، معرب ، مقصور ، غیرمنصرف .

الوری : اسم ، مفرد ، مذکّر ، جامد غیر مصدريّ ، معرفه به أل  ، معرب ، مقصور ، منصرف .

فطنا : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ و صفة مشبّهه  ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

فصیحا : اسم ، مفرد ، مذکّر ، مشتقّ و صفة مشبّهه  ، نکره ، معرب ، صحیح الآخر ، منصرف .

  

 

 

استارمی

 

ایه ای در باره ی کلمه ی اهل البیت

آیه ای در باره ی واژه ی « أهل البیت »

سوره ی هود(11) آیه ی 73

 

ولقد جاءت رسُلنا إبراهیم بالبشری قالوا سلاما قال سلام فما لبث أن جاء بعجل حنیذ 69

فلما رأی أیدیهم لا تصل إلیه نکرهم و أوجس منهم خیفة قالوا لا تخف إنا أرسلنا إلی قوم لوط 70

وامرأته قائمة فضحکت فبشرناها بإسحاق ومن وراء إسحاق یعقوب  71

قالت یا ویلتی ءألد و أنا عجوز و هذا بعلي شیخا إن هذا لشيء عجیب 72

قالوا أتعجبین من أمر الله رحمة الله و برکاته علیکم أهل البیت إنه حمید مجید 73

 

برگردان :

به تحقیق رسولان ما برای حضرت ابراهیم مژده آوردند . گفتند : سلام .گفت : سلام . و لحظه ای بعد گوساله ای بریان حاضر آورد .  69

و چون دید که به آن دست نمی یازند ، آنان را ناخوش داشت و در دل از آن ها بیمناک شد . گفتند : مترس ، ما را بر قوم لوط فرستاده اند .70

زنش که ایستاده بود ، خندید . فرشتگان او را به اسحاق بشارت دادند و پس از اسحاق به

یعقوب .71

زن گفت : وای بر من ، آیا در این پیر زالی می زایم و این شوهر من نیز پیر است ؟ این چیز عجیبی است . 72

گفتند : آیا از فرمان خدا تعجب می کنی ؟ رحمت و برکات خدا بر شما اهل این خانه ارزانی باد . او ستودنی و بزرگوار است . 73

                                                           برگردان از عبدالمحمد آیتی

      آیات فوق به دوموضوع اشاره دارد : یکی وعد و دیگری وعید . وعد همان اشاره به بچه دار شدن ساره همسر ابراهیم است که با واژه ی ( بشری : مژده ) بیان شده است و وعید اشاره دارد به داستان نزول عذاب بر قوم لوط . خداوند برای رساندن این دو پیام ، فرشتگانی را به هیئت انسان ،  نخست نزد ابراهیم فرستاد . اما آن پیام که برای حضرت ابراهیم و همسرش بود از اهمیت بیشتری برخوردار است شاید در این موضوع نکته ای لطیف و اخلاقی وجود دارد و آن همان حیات بخشیدن برتر است از میراندن حتی اگر میراندن با دلایل متقن باشد  .

       سپس آن فرشتگان به وعید اشاره می کنند و آن،عذاب شدن قوم لوط است که با ( لا تخف إنا أرسلنا إلی قوم لوط ) بیان شده است . البته اِخبار از عذاب قوم لوط پس از آن بیان شد که فرشتگان شاهد ترس و وحشت ابراهیم شدند وبرای این که خیال او را ازاین بابت راحت کنند  به ذکر هدف بعدی خویش پرداختند . هیچ کس حق ندارد باعث ترس و وحشت دیگران شود حتی اگر برای اجرای فرامین الهی باشد و مخاطب هم شخصی باشد به نام حضرت ابراهیم .      

      وقتی معلوم شد که شری متوجه ابراهیم و قوم او نیست ، ساره از این خبر شادمان شد و این شادمانی را با خنده نشان داد . پس خندیدن و اظهار شادمانی کردن به وقت شادی ، نه تنها نکوهیده نیست که پسندیده هم هست و در این ماجرا نه تنها کسی ساره ی به تعبیر خودش " پیر زال " را از این کار باز نداشت بلکه برای فزونی شادمانیش به او مژده ی بچه دار شدن می دهند .و شادمانی را تا به سرحد کمال می رسانند و از داشتن نوه ای به نام یعقوب نیز خبر می دهند .

     این فرمان الهی کجا و نکوهش شادمانی در دوره ی ما کجا ؟! وقتی همسر پیامبر از خبر بچه دار شدن شگفت زده می شود ، رسولان الهی در پاسخ وی گویند که چه جای شگفتی است از اراده ی پروردگار . و گویند : رحمت و برکات خداوند بر شما اهل البیت باد . او ستودنی و بزرگوار است .

      در این آیه ، به خانواده ی پیامبر که مخاطب اصلی اش ساره می باشد اهل البیت گفته می شود ؛ خانواده ای که هنوز صاحب فرزندی نشده است و در آینده به لطف پروردگار صدای فرزندی را به گوش خود خواهد شنید . پس اهل البیت طبق این آیه شامل زن و فرزندان می شود و خارج کردن زن از این اطلاق نیاز به استدلالات بسیار قوی و محکم دارد .والله أعلم .