شعری دیگر از ابو القاسم شابّي ( با جان مایه اجتماعي )
عنوان : به سرکشان جهان !
۱ – هان ای ستمگر خودرای !
دوستدار تاریکی ، دشمن زندگی
۲ – ناله های مردم ناتوان را به ریشخند گرفته ای
در حالی که دستان تو آغشته به خونشان است
۳ – زیبایی هستی را زشت می نمایی
و بر بلندی های آن خار غم می کاری
۴ – مواظب باش که بهار، تو را نفریبد
و صافی هوا و درخشندگی صبح
۵ – دراین افق پهناور، بیم تیرگی هاست
و غرش تندر و بر پا شدن توفان ها
۶ – بر حذر باش که زیرخاکستر، شراره ی آتش است
و هر کس خار بکارد ، زخم ها بچیند
۷– و تو دل خاک را با خون سیراب کرده ای
و تو اشک به او نوشاندی تا این که جان تازه گرفت
۸ – نگاه کن و ببین که چگونه درو کردی
سرهای مردم ، و گل های آرزو را
۹– تو را سیل این خون ها خواهد برد
و توفان آتش تو را در خود خواهد بلعید
متن عربی :
إلی طُغاة العالَم !
۱– ألا أیّها الظالمُ المستبدّ حبیبُ الظلامِ ، عدوُّ الحیاة
۲ – سخِرتَ بأنّاة شعبٍ ضعیف و کفّک مخضوبة من دماه
۳ – و سِرتَ تُشوّه سِحر الوجود و تبذُر شَوک الأسی في رُباه
۴ – رُویدک ! لا یَخدعنک الربیعُ و صَحوُ الفضاء ، و ضوء الصباح
۵ – ففي أفق الرَّهب هَولُ الظلام و قصفُ الرُّعود ، و عَصفُ الرِّیاح
۶ - حذار ! فتحتَ الرَّماد اللهیبُ و من یَبذُر الشَوک یَجنِ الجِراح
۷ – تأمَّل ! هنالک ... أنّی حَصدتَ رؤوس الوری ، و زهور الأمل
۸ – و روّیتَ بالدم قلبَ التراب و أشربتَه الدمعَ ، حتّی ثَمِلَ
۹ – سیَجرُفک السیلُ ، سیلُ الدماء و یأکلُک العاصفُ المشتعِل
در باره ی متن :
شاعر در بیت های بالا ستمکاران را صلا می دهد و می گوید :
ای ستمکار ای دیکتاتور تو هوای تاریکی در سر داری و دشمن سرزندگی و شادابی هستی . چرا ملت را در بند کردی و آنها را می فریبی و به ریششان پوزخند می زنی ودر حالی که خونشان از دستان تو می چکد . باده ی پیروزی سر می کشی و تخم اندوه و ناراحتی می کاری . در این پهندشت وطن روزی توفان هایی خواهد وزید و تندر ها از راه خواهند رسید . بترس از این خاکستری که بنا کردی ؛ چون زیر آن آتشها نهفته است .
کمی بیندیش به کارهایی که کرده ای : سرها بریده ای ، گل ها پرپر کرده ای و ... .
خاک وطن را با خون آغشته ای و بر رخساره ی آن اشک روان کرده ای و این ها همه درجهت مخالف خواست تو نتیجه داد و به وطن جان و امید تازه داد به طوری که همه یکپارچه سیلی شدند که به زودی تو را به دیار نیستی خواهند برد .
