فرارسیدن بهار طبیعت وفصل نو شدن دل ها را به همه ی نوروزیان شادباش می گویم . امید وارم که نسیم خوش بهاردرزندگی و فکر واندیشه مان وزیدن آغاز کند . باشد که تاثیر این نوشدن خداوندی درآنان نیز دیده شود تا به فرمان خدای ، نوروز پیروز گردد . به امید آن روز !
یاأیّها الرّجــــــــــــــــــــــــــلُ المعلِّمُ غیرَه هلّا لنفسـک کان ذا التّعلیمُ
تَصِفُ الدّواءَ لذي السَّقام وذي الضَّنَی کیما یَصِحَّ بـــــــه وأنتَ سقیمُ
اِبدأْ بنفســــــــــــــــک فانهَها عن غَیّها فـإذا انتهتْ عنه فأنتَ حکیمُ
فهناک یُسمَعُ ما تقــــــــــــولُ ویُشتَفی بالقول منـــــک ویَنفعُ التّعلیمُ
لا تنهَ عــــــــــــــــــنْ خُلُقٍ وتأتيَ مثلَه عارٌ علیک إذا فعــلتَ عظیمُ
برگردان :
ای مرد یاددهنده به دیگری / چرا این یاددادن برای خودت روی نمی دهد .
برای بیمار وناخوش نسخه می پیچی / تا با آن بهبود یابد درحالی که تو خود بیماری .
ازخودت آغاز کن وجانت را از گمراهی بازدار / چنانچه جانت ازآن دست کشد تو انسان دانایی .
اینجاست که آنچه گویی شنیده می شود وچون دارو گرفته می شود / سخن تو،ویاددادن کارگر می افتد.
از منشی باز ندار درحالی که تو همان را انجام می دهی / ننگ بزرگی است برایت گر چنین کنی .
« إنّي رأیتُ أنّه لا یکتُبُ أحدٌ کتاباً في یومه إلّا قال في غده : لو غُیِّرَ هذا لَکانَ یُستَحسَنُ ، ولو قُدِّمَ هذا لَکانَ أفضلَ ، ولو تُرکَ هذا لَکانَ أجملَ ، وهذا مِن أعظمِ العِبَرِ ، وهو دلیلٌ علی استیلاء النّقص علی جملة البشر »
به نقل از کتاب « المـــُعجَم المـُفصَّل في المــُـــذکّر و المؤنث» دکتر امیل بدیع یعقوب .
برگردان :
دریافتم که کسی روزی کتابی نمی نویسد مگر این که فردایش می گوید : اگر این تغییر می کرد حتما نیکو می شد ، واگر این جلوتر می آمد حتما بهتر بود ، واگر این رها می شد حتما زیباتر بود ، واین از بزرگترین عبرت هاست ، وآن نشانِ چیرگی نقص وکاستی بر همه افراد بشر است »
