بعضی می گویند : ما چون شیعه هستیم و به ولایت باور داریم ، بهشتی هستیم و دیگران دوزخی هستند . چنین ادعایی چقدر درست است ؟ قرآن در سوره ی آل عمران آیه ی 142 می فرماید :

« أم حسبتم آن تدخلوا الجنّة و لمّا یعلم الله الذین جاهَدوا منکم و یعلم الصابرین »

برگردان : آیا می پندارید که به بهشت خواهید رفت و حال آن که هنوز برای خدا معلوم نشده است که از میان شما چه کسانی جهاد می کنند و چه کسانی پایداری می ورزند ؟

آیه مسلمانان را فارغ از هر گونه لقبی مخاطب می سازد و می گوید : این که بگویی من مسلمان هستم – چه برسد به این که بگویی شیعه هستم یا سنی- جواز عبور به بهشت نمی شود . تو که هر کار ناپسندی را مرتکب می شوی و هر سخن نابجایی را بر زبان می آوری و جای و وزن خود را نمی دانی ، چگونه ادعا می کنی که بهشتی هستی و از حساب پروردگار رستی و اگر گرفتاری ای در کارت پیدا شد ، شفاعت می شوی و زیر سبیلی در خواهی رفت !! زهی پندار نا بجا !! تا نکوشی و ندانی و نخوانی و با هر چه بدی و پلیدی است پیکار نکنی و در این راه استقامت نورزی از بهشت خبری نخواهد بود – عِرض خود می بری و زحمت ما می داری – این ها فکر می کنند که چون به حلقه ی مسلمانان وارد شدند و اسلام دینی است که حقیقت آن مغلوبیت ندارد ، پس در دنیا و آخرت غالب هستند و رستگار . آن ها از این نکته غافل هستند که غلبه دین به معنی غلبه ی دینداران نیست و حق بودن اسلام به معنی حق بودن مسلمانان نیست . در طول تاریخ ، مسلمانان بیشتر مدعی بودند و داد و فریاد می کردند و خیال می کردند که از شیپور حق می دمند در حالی که از هر گونه عمل و کار سازنده تهی بودند ونتیجه ی آن عقب افتادن و انحطاط بوده است .